เดินทำงานได้ครบ 200 กิโลเมตรแล้วครับ

ถ้าไม่เห็นรูปหรือวิดีโอ เข้าไปดูที่เว็บ http://kostuff.blogspot.com/ นะครับ

ผมต้องการออกกำลังกายแบบแอโรบิกมากขึ้นแต่ไม่มีเวลามากนัก ไปค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตพบว่ามีคนเดินด้วยทำงานไปด้วยด้วยอุปกรณ์ที่เรียกว่า Treadmill Desk ก็เลยศึกษาว่าเขาทำอย่างไรกัน พบว่าแค่เอาเครื่องสายพานสำหรับเดินหรือวิ่ง แล้วประกอบพื้นผิวโต๊ะเข้าไป ก็ใช้ได้แล้ว ผมเลยทดลองเอาชั้นวางหนังสือ มารองด้วยโฟมแข็ง รัดด้วยลวดไว้กับตัวเครื่องสายพาน แล้วก็เริ่มเดินตั้งแต่วันที่ 20 มกราคม 2554

สัปดาห์หนี่ง ผมจะได้เดินสามถึงสี่วัน วันละสองสามชั่วโมงที่ความเร็วประมาณ 3 กิโลเมตรต่อชั่วโมง รวมระยะทางประมาณ 8-12 กิโลเมตรต่อวัน (วันหลังๆนี่เดินประมาณสิบกิโลที่ความเร็ว 3.6 กิโลเมตรต่อชั่วโมงแล้วครับ) ขณะที่เดินก็สามารถทำงานด้านคอมพิวเตอร์ได้ด้วยครับ วันนี้เป็นวันที่ 23 ได้ระยะทางรวมเกิน 200 กิโลเมตรในที่สุด

ผลที่ได้ก็คือรู้สึกว่าเหนื่อยยากขึ้นครับ เมื่อก่อนเดินไปสักชั่วโมง หัวใจจะเต้นประมาณ 120 ครั้งต่อนาที ตอนนี้เหลือ 100 ครั้งต่อนาทีครับ เล่นแบดมินตันก็หายใจได้ดีขึ้น เหนื่อยน้อยลง กล้ามเนื้อที่ต้นขาและหน้าท้องแข็งกระชับขึ้นครับ

น้ำหนักไม่ลดนะครับ แต่ผมทานอาหารเยอะ ถ้าไม่ออกกำลังกาย น้ำหนักจะขึ้น แค่นำ้หนักไม่เพิ่มก็ดีแล้วครับ สำหรับท่านที่ต้องการลดน้ำหนัก การออกกำลังกายอย่างเดียวไม่น่าจะดีนัก เพราะต้องออกกำลังกายนานๆๆๆๆๆๆมากกว่าน้ำหนักจะลด ต้องจำกัดอาหารการกินด้วย ไม่งั้นไม่ได้ผล

ปล. เมื่อสองปีที่แล้ว ผมได้ทดลองฝึกวิดพื้นตามโปรแกรม One Hundred Pushups เพื่อเพิ่มความแข็งแรงของร่างกาย ซึ่งก็ทำได้สำเร็จนะครับ แต่ช้าไปกว่าที่โปรแกรมกำหนดไปสามสัปดาห์เพราะต้องสอบซ่อม ช่วงนั้นวิดพื้น 50 ครั้งได้เรื่อยๆไม่ยาก โดยตอนที่ทำดีที่สุดวิดได้ 103 ครั้งครับ พอไม่ได้ทำต่อเนื่อง กล้ามเนื้อก็เสื่อมลงไปทำให้ตอนนี้เหลือวิดได้ประมาณ 30-40 ครั้งครับ ผมจดบันทึกการฝึกไว้ที่นี่ครับ

Mission วิดพื้นอาทิตย์ที่สิบ (วันแรก)

(ต่อจาก "Mission วิดพื้นอาทิตย์ที่เก้า (ตกหมอนเลยอู้หน่อย)" ศุกร์ที่แล้ว ทั้งซีรี่ส์กด label pushup)

เนื่องจากยังไม่ได้ทำวันสุดท้ายในโปรแกรมอาทิตย์ที่แล้ว (เพราะอู้ไม่วิดพื้นวันพุธที่แล้ว) วันนี้ก็เลยทำต่อ ตามแผนให้ทำ 26, 26, 33, 33, 26, 26, 22, 22, และอย่างน้อย 60

ปรากฏว่าทำสี่เซ็ทแรกแล้วเหนื่อยสุด แต่พอเริ่มเซ็ท 5-8 ก็ไม่ค่อยยากแล้ว พอเซ็ทสุดท้ายเลยทำได้ 103!!! (>100; Mission Accomplished เสียที เลยเวลาที่กำหนดไปสามอาทิตย์)

คิดว่าการไม่วิดให้เกินกว่ากำหนดในเซ็ทแรกๆ (อย่างที่ผมวิดเกินๆไปในอาทิตย์ที่ 7) ทำให้กล้ามเนื้อได้ warm up และมีแรงเหลือในเซ็ทสุดท้าย เซ็ทแรกๆจะเหนื่อย แต่เซ็ทหลังๆจะไม่รู้สึกอะไรเท่าไร จนกระทั่งเซ็ทสุดท้ายก็ทำจนทำต่อไม่ไหวก็จะได้หลายครั้งหน่อย

โปรแกรมเขาคงออกแบบไว้ค่อนข้างดีแล้ว แต่ผมไม่รู้ว่าเขาออกแบบมาอย่างไร

Mission วิดพื้นอาทิตย์ที่เก้า (ตกหมอนเลยอู้หน่อย)

(ต่อจาก "Mission วิดพื้นอาทิตย์ที่แปด (ดีขึ้นอีกนิด)" ศุกร์ที่แล้ว ทั้งซีรี่ส์กด label pushup)

ผมวางแผนไว้ว่าอาทิตย์ที่เก้านี้จะกลับไปทำตามโปรแกรมอาทิตย์ที่หก เนื่องจากยังวิดพื้นติดต่อกัน 100 ครั้งไม่ได้ (ได้ 89 ครั้งเมื่อพุธที่แล้ว)

เริ่มวันจันทร์ เขาให้ทำ 45, 55, 35, 50, และอย่างน้อย 55 ก็ทำได้โดยเซ็ทสุดท้ายทำไป 60 ครั้ง เนื่องจากต้องไปตีแบดตอนหนึ่งทุ่ม เลยไม่วิดเซ็ทแถม ตีแบดได้ปกติ ไม่เจ็บอกหรือแขน

วันพุธผมไม่ได้วิดพื้น เพราะวันจันทร์และอังคาร ผมถูกอัปเปหิไปนอนบนพื้น เพราะลูกๆทั้งสามคนเข้ามานอนบนเตียงกับคุณอ้อ แม้ว่าผมจะนอนบนพื้นหลายครั้งแล้ว แต่ครั้งนี้ผมดันไปนอนตกหมอนอีก คอและหลังเลยเจ็บ (สงสัยว่าตัวผมหนาเวลาหัวตกหมอนเลยเจ็บเยอะหน่อย) พอถึงวันพุธก็ยังไม่หายเจ็บ แถมอากาศก็ร้อนอีก ผมเลยโดดเลย กินไอติมใส่ amaretto ให้เย็นๆดีกว่า :-D

วันศุกร์ผมก็ทำตามโปรแกรมของวันพุธ คือทำ 22, 22, 30, 30, 24, 24, 18, 18, และอย่างน้อย 58 ครั้ง ผมทำทุกเซ็ท (ยกเว้นเซ็ทสุดท้าย) โดยไม่มีวิดเกิน เพราะต้องการออมแรงดูว่าจะวิดเซ็ทสุดท้ายได้เท่าไร ก็ทำได้ 72 ครั้ง กะว่าต่อไปนี้จะออมแรงไม่วิดเกินในเซ็ทแรกๆ เผื่อเซ็ทสุดท้ายจะได้เกินร้อยบ้าง จะได้สอบสำเร็จเสียที

Mission วิดพื้นอาทิตย์ที่แปด (ดีขึ้นอีกนิด)

(ต่อจาก "Mission วิดพื้นอาทิตย์ที่เจ็ด (แหะ แหะ)" ศุกร์ที่แล้ว ทั้งซีรี่ส์กด label pushup)

วันเสาร์-อาทิตย์-จันทร์ที่แล้วพาภรรยาและเด็กๆไปเที่ยวปราณบุรีกับตายาย ลุงเอก ป้าออ น้าอุ้ย พี่เพชร และพี่นี เลยเล่นน้ำในสระโรงแรมทั้งเช้า บ่าย ผมเลยได้ความรู้ใหม่ว่ากล้ามเนื้อแขนและหน้าอกที่ใช้ในการว่ายฟรีสไตล์ เป็นคนละกลุ่มกับกล้ามเนื้อที่ใช้วิดพื้น เพราะเจ็บคนละแห่ง วันจันทร์กลับมาเหนื่อยเลยไม่มีการวิดพื้น ค่ำๆไปตีแบดเลย ตีเสร็จน่องขวาเจ็บอีก เลยวางแผนพักถึงวันพุธก่อนจะทดสอบตัวเองอีกครั้ง

เริ่มมาวันพุธ ลองทดสอบดูว่าจะได้ 100 ครั้งต่อกันไหม ปรากฏว่าทำเต็มที่ 89 ครั้ง โดยมีการหยุดพักในตำแหน่งสูงสุดให้ตัวลอยไว้ แล้วหายใจลึกๆบ้างตอนหลังๆ แสดงว่าทำได้ดีขึ้นหน่อยจากอาทิตย์ที่แล้ว แต่ยังไม่ถึง 100 อยู่ดี คงต้องให้เวลาเส้นเลือด (ที่นำอาหาร + Oxygen ไปเลี้ยงกล้ามเนื้อและนำของเสียไปทิ้ง) ได้มีโอกาสพัฒนาประสิทธิภาพอีก

เนื่องจากมาเริ่มวันพุธก็เลยไม่ทำตามโปรแกรมฝึกสัปดาห์ที่หก เลยลองวิดสิบเซ็ทให้เหนื่อย ก็เลยได้ 89, 35, 40, 30, 35, 30, 30, 30, 20, 25 รวมเป็น 364 ครั้งในวันพุธ

วันพุธและวันพฤหัสนอนดึก วันศุกร์ก็เลยรู้สึกไม่ค่อยพร้อมเท่าไร ก็เลยวิดสิบเซ็ทให้เหนื่อย ได้ 30, 30, 35, 30, 35, 50, 40, 35, 30, 35 รวมเป็น 350 ครั้ง ก็คงต้องพยายามพักผ่อนให้เพียงพอ แล้วเริ่มฝึกอาทิตย์หน้าต่อ หวังว่าจะดีขึ้นอีกนิด

Mission วิดพื้นอาทิตย์ที่เจ็ด (แหะ แหะ)

(ต่อจาก "Mission วิดพื้นอาทิตย์ที่หก (Train จบแล้ว รอสอบ Final)" ศุกร์ที่แล้ว ทั้งซีรี่ส์กด label pushup)

หลังจากจบโปรแกรมอาทิตย์ที่หกวันศุกร์ที่แล้ว โปรแกรมให้พักวันสองวัน แล้วพยายามวิดพื้นต่อกันให้ได้ 100 ครั้งเป็นการทดสอบครั้งสุดท้าย

ผมทำการทดสอบตอนเย็นวันอาทิตย์ ความจริงยังรู้สึกเจ็บหน้าอกนิดหน่อย แต่คิดว่ายังไงๆก็ไม่น่าจะผ่าน คงได้ทำซ้ำโปรแกรมอาทิตย์ที่หกแหงๆ ถ้าไม่ผ่านจะได้เริ่มซ้ำตั้งแต่วันจันทร์ ก็เลยเริ่มวิด ผลก็ออกมาตามคาด คือไม่ถึงร้อย แต่ต่ำกว่าที่คิดไปหน่อย คือได้ 71 ครั้ง ก็เสียกำลังใจนิดหน่อย แต่คิดว่าไม่เป็นไร เดี๋ยว train ต่อ

วันจันทร์ จะเริ่ม train ซ้ำ โปรแกรมให้ทำ 45, 55, 35, 30, และอย่างน้อย 55 พอเริ่มเซ็ทแรกก็เริ่มรู้ตัวว่าถ้าจะไม่รอด หน้าอกยังไม่ recover จากการบาดเจ็บวันอาทิตย์ ทำไปได้ 50 ครั้งก็เลิกทำไปเลย พักดีกว่า ไปตีแบดกับน้องๆที่ Office ก็ยังตีได้เหมือนเดิม reflex เหมือนเดิม ตบไม่ค่อยแรง วันอังคารพักจากการวิดพื้น แขนไม่เจ็บ หน้าอกเจ็บนิดหน่อย

วันพุธ หน้าอกไม่เจ็บแล้ว เขาให้ทำ 22, 22, 30, 30, 24, 24, 18, 18, และอย่างน้อย 58 ปรากฏว่าผมจดจำนวนครั้งไปเกิน คือเพิ่มเซ็ท 30 ไปอีกหนึ่งเซ็ท แต่ตั้งใจว่าจะทำให้มากที่สุดจนทำไม่ไหว ก็เลยทำได้ 25, 25, 30, 30, 35, 25, 35, 25, 25, 60 และแถมได้อีก 40 และ 30 รวมเป็น 385 ครั้ง เหนื่อยใช้ได้เลย วันพฤหัสแขนและหน้าอกก็เจ็บได้เรื่องตามคาด

วันศุกร์ก็ยังเจ็บอยู่นิดหน่อย แต่ไม่เจ็บเท่าวันจันทร์ โปรแกรมให้ทำ 26, 26, 33, 33, 26, 26, 22, 22, และอย่างน้อย 60 ก็ทำได้ 30, 30, 33, 33, 30, 30, 25, 25, 60 และแถมได้อีก 30 และ 20 รวมเป็น 346 ก็เลิก กลัวกล้ามเนื้อบาดเจ็บเกินเหตุ คิดว่าจะพักนานหน่อยให้กล้ามเนื้อพร้อมเติมที่ แล้วจะทดสอบอีกทีวันอังคารไปเลย แต่ผมสงสัยว่า 60-70 จะเป็นเพดานของผมหรือเปล่า คงต้องลองดูต่อไป

ต้องท่องคาถา "อย่าท้อ อย่าหยุด อย่าเบื่อ" ต่อไป ถ้าไม่ตายก่อนก็น่าจะสำเร็จสักวัน

Mission วิดพื้นอาทิตย์ที่หก (Train จบแล้ว รอสอบ Final)

(ต่อจาก "Mission วิดพื้นอาทิตย์ที่ห้า (Ode To Joy!)" ศุกร์ที่แล้ว ทั้งซีรี่ส์กด label pushup)

จบจากอาทิตย์ที่ห้า ต้องทำ exhaustion test อีกเพื่อดูว่าจะต้องทำโปรแกรมไหนในอาทิตย์ที่หก ปรากฏว่าทำได้ 62 ครั้ง ไม่น่าเชื่อว่าร่างกายจะปรับตัวได้เร็วอย่างนี้ ทำ exhaustion test ครั้งแรกก่อนเริ่มโปรแกรมทำได้ 15 พอสิ้นอาทิตย์ที่สองได้ 30 สิ้นอาทิตย์ที่สี่ได้ 44 และสิ้นอาทิตย์ที่ห้าได้ 62 ครั้ง มากกว่าที่ผมทำได้ตอนอายุยี่สิบต้นๆ :-D แถมตอนนั้นน้ำหนักน้อยกว่านี้เกือบๆสามสิบกิโล

อาทิตย์ที่หกเป็นอาทิตย์สุดท้ายแล้ว จำนวนครั้งดูโหดกว่าอาทิตย์ก่อนๆขึ้นไปอีก

เริ่มวันจันทร์แบบไม่ค่อยมั่นใจ(เป็นอาการปกติเวลาเริ่มอาทิตย์ใหม่) เขาให้ทำ 45, 55, 35, 30, และไม่ต่ำกว่า 55 ก็เจ๊งเซ็ทสุดท้ายไปเยอะเหมือนกัน ทำได้ 45, 55, 35, 30, 40 (<-ตกไป 15) พักสักครู่ทำแถมได้อีก 7 และ 20 ไปตีแบดได้ OK แต่ตบไม่แรง วันอังคารเจ็บแขนและหน้าอกบ้าง สงสัยร่างกายซ่อมตัวเองกันใหญ่

วันพุธต้องทำ 22, 22, 30, 30, 24, 24, 18, 18, และไม่ต่ำกว่า 58 มองๆดูก็คิดว่าน่าจะพอทำแปดเซ็ทแรกได้ แต่เซ็ทสุดท้ายจะไหวหรือ ปรากฏว่าทำไปแปดเซ็ทแรกก็เหนื่อยบ้าง แต่ยังพอมีแรง เลยพักสูดออกซิเจนลึกๆ แล้วเริ่มเซ็ทสุดท้ายไปเรื่อยๆ แขนเริ่มหมดแรงตอนได้ 50 เลยปั๊มอากาศเข้าปอดเยอะๆลึกๆ แล้วทำไปเรื่อยๆโดยพยายามไม่คิดถึงความเจ็บที่แขน แล้วก็สำเร็จที่ 59 ครั้ง มากกว่า minimum ไปหนึ่งครั้ง พักอีกหลายนาทีเหมือนกัน แล้วแถมได้อีก 31 ครั้ง วันพฤหัสแขนและหน้าอกเจ็บเล็กน้อย น้อยกว่าวันอังคาร

วันศุกร์แอบดูว่าเซ็ทสุดท้ายต้องทำเท่าไร พอเห็นว่า 60 ก็คิดว่าพอมีโอกาสทำได้ เพราะมากกว่าวันพุธนิดเดียว เลยไม่ค่อยตื่นเต้น เซ็ทที่ต้องทำก็มี 26, 26, 33, 33, 26, 26, 22, 22, และอย่างน้อย 60 ก็ทำได้ครบหมดพอดีทุกเซ็ท แล้วแถมได้อีก 33

โปรแกรมให้พักวันสองวันแล้วพยายามทำ exhaustion test ให้ได้ถึง 100 อีกไม่นานก็คงรู้ผลว่าจะทำได้ไหม ถ้าไม่สำเร็จเขาให้ทำอาทิตย์ที่ห้าหรือหกใหม่

ปล.

1. จำนวนครั้งที่ฝีกวิดพื้นตลอดโปรแกรมทั้้ง 18 วันเป็นดังนี้: 41, 43, 63, 60, 68, 86, 80, 115, 130, 130, 164, 179, 176, 197, 237, 232, 278, 307 วันสุดท้ายมากกว่าวันแรกกว่าเจ็ดเท่า ดูเหมือนเป็นโปรแกรมที่ได้ผลมากพอควร

2. สองอาทิตย์แรกแย่กว่าอาทิตย์หลังๆ สำคัญมากที่ต้องไม่หยุดไปก่อน ร่างกายเริ่มปรับตัวได้ประมาณอาทิตย์ที่สาม

3. กราฟจำนวนครั้งที่วิดพื้นในแต่ละวัน:

4. น้ำหนักลดไปอีกหลายขีดเหมือนกัน น้ำหนักเหลือ 98.7 กิโลแล้ว (ศุกร์ที่แล้ว 99.5 ลดไปได้ทั้งหมดประมาณ 5-6 กิโลตั้งแต่เริ่มโปรแกรม)

Mission วิดพื้นอาทิตย์ที่ห้า (Ode To Joy!)

(ต่อจาก "Mission วิดพื้นอาทิตย์ที่สี่ (เจ๊งนิดหน่อย)" ศุกร์ที่แล้ว ทั้งซีรี่ส์กด label pushup)

ผมเรียนรู้ว่าความลับอย่างหนึ่งของการมีความสุขก็คือไม่คาดหวังอะไรมาก เวลามีอะไรดีๆเกิดขึ้นจะทำให้เป็นสุขมากกว่าปกติ วันนี้เป็นอีกวันที่ผมเป็นสุขด้วย surprises หลายเรื่อง

อย่างแรก ตอนเช้าชั่งน้ำหนักได้ดังนี้ครับ

น้ำหนักผมไม่เคยต่ำกว่า 100 กิโลมาประมาณ 5 ปีได้แล้ว แสดงว่าตั้งแต่ผมเริ่มออกกำลังกายด้วยการวิดพื้น และเลิกทานขนมดึกๆ น้ำหนักลดไปสัปดาห์ละประมาณกิโล ด้วยอัตรานี้วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2554 ผมก็จะมีน้ำหนักเป็น 0 กิโลแน่นอน (ขอล้อพวกชอบทำนายตามเทรนด์หน่อยนะครับ รำคาญเวลาพวกเขาจ้อบนทีวี ทำยังกะรู้จริงๆ)

กลับมาเรื่องวิดพื้นดีกว่า หลังจากอาทิตย์ที่สี่ ผมต้องทดสอบด้วย exhaustion test ดูว่าทำได้มากที่สุดกี่ครั้ง ปรากฎว่าทำได้ 44 ครั้ง ก็เลยต้องทำคอลัมน์ขวาสุดของอาทิตย์ที่ห้า

ผมเริ่มอาทิตย์ที่ห้าด้วยใจหดหู่ คิดว่าไม่มีทางทำสำเร็จแน่นอน เพราะทั้งจำนวนครั้งและจำนวนเซ็ทดูมากเหลือเกิน วันจันทร์เขาให้ทำ 36, 40, 30, 24, และอย่างน้อย 40 ครั้ง ผมก็เริ่มสอบตกเลย ทำได้ 36, 40, 30, 24, 34 (<-ตก) แต่แถมอีกเซ็ทได้อีก 12 ครั้งตอนจบ แล้วไปเล่นแบดประจำสัปดาห์กับน้องๆที่ office ปรากฏว่า reflex ทำงานเหมือนเดิม แต่ตบแล้วลูกช้ากว่าปกติมาก

วันอังคารแขนและหน้าอกเจ็บนิดหน่อย ในใจก็คิดว่าน่าจะดี มีการพัฒนากล้ามเนื้อบ้าง

วันพุธต้องทำ 19, 19, 22, 22, 18, 18, 22, และอย่างน้อย 45 ครั้ง ก็คิดว่าเจ็ดเซ็ทแรกน่าจะทำได้ ก็ทำได้จริงๆแต่รู้สึกว่าแรงจะหมดก่อนจะต้องทำเซ็ทสุดท้าย เลยพักนานกว่าที่เขากำหนดหน่อยเป็นประมาณ 2 นาที แล้วเริ่มทำเซ็ทสุดท้าย พอทำได้ถึง 35 ก็เริ่มคิดว่า ในประวัติศาสตร์มีคนวิดพื้นแล้วตายกี่คนเนี่ย สิบครั้งต่อมาเป็นการวิดที่เชื่องช้าและทรมานอย่างยิ่ง พอถึง 45 ก็นอนแปะ หัวเราะฮ่าๆว่าข้าพเจ้ายังไม่ตายแฮะ พังพาบอยู่พักหนึ่งก็แถมได้อีก 12 ครั้ง วันพฤหัสแขนและหน้าอกไม่ยักเจ็บ

วันนี้วันศุกร์ เขาให้ทำ 20, 20, 24, 24, 20, 20, 22, และอย่างน้อย 50 ครั้งก็กลืนน้ำลายเอื๊อกว่าจะรอดไหมเนี่ย เจ็ดเซ็ทแรกเนี่ยคงทำได้อยู่หรอก แต่เซ็ทสุดท้ายอย่างน้อย 50 เนี่ยน่าจะมีปัญหา เจ็ดเซ็ทแรกผ่านไปได้ตามปกติ แถมรู้สึกไม่เหนื่อยเท่ากับวันพุธแฮะ อย่างนี้ก็มีลุ้นสิ ผมค้นพบว่าถ้าผมได้มองเงาลางๆของตัวเองในกระจกหน้าต่างแล้วมีกำลังใจมากขึ้น ก็เลยค่อยๆทำไป พอได้ 45 ล่ะคุณเอ๋ย มี Soundtrack เพลงในหัวดังสนั่นเลย แน่นอนต้องเป็นช่วง climax ของ Ode To Joy (Symphony No. 9 ของ Beethoven) เซ็ทสุดท้ายทำได้ 52 แล้วแถมได้อีก 20 และ 15 ครั้งหลังจากพัก และนี่เป็น surprise อีกอันที่ทำให้ผมมีความสุข

มี surprise อีกอันที่เกี่ยวกับผลงานของเด็ก ป. 1 ที่ผมมีโอกาสไปสอนวิทยาศาสตร์ แต่ผมว่าเขียนเรื่องนั้นในอีก post ดีกว่า

ถ้าท่านไม่แน่ใจว่า Ode To Joy ทำนองเป็นอย่างไร ดูคลิปนี้เลยครับ ผมว่าเขาทำเจ๋งดี (ถ้าไม่เห็นคลิปกดลิงค์นี้นะครับ ถ้าคลิปกระตุก ให้กด pause ให้คลิปโหลดจนเสร็จก่อน แล้วกด play นะครับ)

Mission วิดพื้นอาทิตย์ที่สี่ (เจ๊งนิดหน่อย)

(ต่อจาก "วิดพื้นอาทิตย์ที่สาม (เอ๊ะ เอ๊ะ อาจมีลุ้น)" ศุกร์ที่แล้ว ทั้งซีรี่ส์กด label pushup)

ข่าวใหญ่อีกอันหนึ่งก็คือ คุณอุ้ย น้องชายภรรยาผม เขาวิดพื้น 100 ครั้งได้อยู่แล้ว บ้านนี้แข็งแรงทุกคน (พ่อตาผมวิ่งมินิมาราธอนเรื่อยๆ) หวังว่าลูกๆผมจะได้ยีนแข็งแรงของแม่มาเยอะๆ

เริ่มอาทิตย์ที่สี่ด้วยความไม่มั่นใจอย่างยิ่ง เพราะเซ็ทสุดท้ายของทุกวันดูเยอะ และเป็นหวัดเลยคิดว่าร่างกายอาจไม่พร้อม

วันจันทร์ เขาให้ทำ 5 เซ็ท ประกอบด้วย 21, 25, 21, 21, และอย่างน้อย 32 ครั้ง ก็ทำได้พอดีเป๊ะอีกแล้วเหมือนจันทร์ที่แล้ว แล้วเพิ่มให้ได้อีก 10 ครั้งหลังเอาเข่าลงพักแป็บหนึ่ง วันอังคารพัก แขนไม่เจ็บ

วันพุธ ต้องทำ 5 เซ็ทดังนี้ 25, 29, 25, 25, และอย่างน้อย 36 ครั้ง ก็ไม่มั่นใจเหมือนปกติ แต่ผมพบความลับว่า ถ้าทำไปเรื่อยๆ แล้วมองไปข้างหน้าทีละ 5 ครั้งจะทำให้กำลังใจไม่เสียมาก ปรากฏว่าทำได้มากกว่าที่คิด คือได้ครบตามเกณฑ์ 25, 29, 25, 25, 36 แล้วแถมได้อีก 14 และ 10 ครั้งหลังหยุดพักหายใจหน่อยนึง วันพฤหัสแขนไม่เจ็บ

วันศุกร์ เห็นเซ็ทแล้วก็ไม่ค่อยมั่นใจอีกแล้ว เพราะต้องทำ 29, 33, 29, 29, และอย่างน้อย 40 พอทำ 4 เซ็ทแรกได้ครบก็ล้า เลยพักนานกว่าสองนาทีโดยชวนธีธัชคุยเรื่องหุ่นยนต์เพราะเปิด HBO และมีหนังเรื่อง Bicentennial Man ฉายอยู่ พักได้เกือบๆสี่นาที ก็มาเริ่มเซ็ทสุดท้าย ปรากฏว่าได้ต่ำกว่าเกณฑ์ไป 3 ครั้งคือได้ 37 เท่านั้น ไม่ไหวจริงๆเข่าตกพื้นเลย แขนหยุดทำงาน (ลืมท่องคาถา "ตายเป็นตายฯ" แบบศุกร์ที่แล้ว) พักต่ออีกหน่อยแล้ววิดแถมได้อีก 18 และ 10 ครั้ง

คิดว่าน่าจะทำอาทิตย์ที่ 5 ต่อได้เพราะสอบตกไปนิดเดียว เขาให้ทำ exhaustion test อีกว่าทำได้มากที่สุดกี่ครั้งเพื่อจะได้เลือกโปรแกรมอาทิตย์ต่อไปถูก ผ่านมา 2/3 ของทางแล้ว แต่จำนวนเซ็ทของอาทิตย์ต่อๆไปมากขึ้นอีก ดูแล้วกลัว

ผมดีใจมาก ที่มีบางท่านเมล์มาบอกผมว่าได้ทำตามแผนวิดพื้นเดียวกันนี้เพราะได้ยินมาจากผม สำหรับท่านที่อยากทำแต่วิดพื้นไม่ได้ อย่าลืมว่าท่านสามารถเริ่มได้ด้วยการให้เข่าติดพื้น หรือแทนที่จะวิดกับพื้นให้วิดกับกำแพงก่อนก็ได้นะครับ พอแขนและหน้าอกมีแรงมากขึ้น ก็วิดด้วยเข่าลอยได้ ดูรูปการวิดที่ถูกต้องที่หน้านี้ครับ

วิดพื้นอาทิตย์ที่สาม (เอ๊ะ เอ๊ะ อาจมีลุ้น)

(ต่อจาก "วิดพื้นอาทิตย์ที่สอง (ต้นร้าย ปลายเกือบเจ๊งกะบ๊ง)" ศุกร์ที่แล้ว ทั้งซีรี่ส์ต้องกด label pushup)

ก่อนอื่นข่าวใหญ่ที่สุดคือคุณอ้อภรรยาผม ไปทดลองออกกำลังกายตามโปรแกรม Two Hundred Situps ตามที่ผมลิงค์ไว้ศุกร์ที่แล้ว เธอเริ่มทำทดสอบ ก็ได้ 78 ครั้งแล้ว เลยกระโดดไปโปรแกรมอาทิตย์ที่สามเลย ตอนนี้ปลายอาทิตย์เธอทำได้ 110 แล้ว ผมรู้ว่าคุณอ้อแข็งแรงแต่ไม่คิดว่าแข็งแรงถึงระดับนี้ สังเกตว่าเธอเริ่มออกกำลังกายมากขึ้นมาประมาณเกือบเดือน และรอบเอวเริ่มลดลงแล้ว (แข็งแรงอย่างนี้มีลูกแค่สามคน น่าเสียดายนะอ้อ น่าจะเพิ่มอีกสักสาม)

มีคนถามผมว่าถ้าวิดพื้นไม่ได้เลยสักครั้ง จะทำยังไง โปรแกรมนี้บอกว่าให้วิดพื้นแบบให้เข่าแตะพื้นก่อนก็ได้ พอแข็งแรงขึ้น ก็ให้วิดแบบเข่าลอย ถ้าใครสนใจอาจเริ่มแบบนั้นก่อนก็ได้ ไม่งั้นถ้าแก่เกินแล้วจะไม่ได้สะสมกล้ามเนื้อไว้เสื่อมตอนแก่ขึ้นไปอีก

ก่อนเริ่มอาทิตย์ที่สาม เขาให้ทำการทดสอบตัวเองโดยให้วิดไปเรื่อยๆจนไม่ไหว ผมก็ทำเมื่อวันอาทิตย์ที่แล้วหลังจากกลับมาจากทริปป่าชายเลนโรงเรียนบ้านพลอยภูมิ ปรากฎว่าได้ 30 ครั้ง ก็มีความก้าวหน้าพอควร เพราะทำเพิ่มมาจาก 15 เมื่อตอนเริ่มโปรแกรมสองอาทิตย์ที่แล้ว (ถ้าจะทำนายแบบ Computer Consultant อย่าง Gartner  ก็จะใช้การโตแบบ exponential: เพิ่มสองเท่าทุกสองอาทิตย์ หมดหกอาทิตย์ก็ได้ 120 ครั้งพอดี ฮ่า ฮ่า คงได้หรอก)

พอได้จำนวนครั้ง เราก็ไปดูว่าเราควรจะทำตามโปรแกรมไหนต่อ ปรากฎว่าทำตามคอลัมน์ขวาสุดซึ่งหนักสุด ดูๆแล้วคิดท้อว่าไม่น่าจะไหว โดยเฉพาะวันสุดท้าย

วันจันทร์ เขาให้ทำ 5 เซ็ท คือ 14, 18, 14, 14, และอย่างน้อย 20 ครั้ง ปรากฎว่าผมทำได้พอดีเป๊ะ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ทำได้ครบสำหรับเซ็ทประจำวันจันทร์  ตอนเย็นไปตีแบดได้ reflex เหมือนเดิม วันอังคารไม่เจ็บแขน  อ้อบอกว่าร่างกายมันปรับปรุงตัวเองอยู่แต่สมองไม่รู้ตัว

วันพุธ บอกให้ทำ 20, 25, 15, 15, และอย่างน้อย  25 ผมเห็นแล้วก็ค่อนข้างหมดหวัง แต่ก็ก้มหน้าก้มตาทำไปเรื่อยๆ  พอทำสองเซ็ทแรกได้สำเร็จ ใจเริ่มฮึกเหิม แรงมาเพิ่ม เลยทำได้ครบและเกิน minimum ไปอีกหน่อย คะแนนสุดท้ายได้ 20, 25, 15, 15, 30 (whoo-hoo!) และ 10 เป็นของแถม (yippy!) หลังจากหายใจเข้าลึกๆสักพักหลังเซ็ทสุดท้าย  วันนี้ adrenaline ตามด้วย endorphin ต้องหลั่งออกมาเยอะแน่ ดีใจนอนเป็นสุข

วันพฤหัสแขนไม่เจ็บ

วันศุกร์ ให้ทำ 22, 30, 20, 20, และอย่างน้อย 28 ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าจะรอดไหม ก่อนทำเลยเดินสูด oxygen ลึกๆอยู่นานหลายนาที พอเริ่มทำก็รู้สึกไม่แข็งแรงเหมือนวันพุธ จบไปสี่เซ็ทแรกก็ล้าแล้ว ใจก็คิดว่ายังเหลืออีกตั้ง 28 ครั้งจะทำไงดีหว่า ในที่สุดก็เลยท่องคาถา "ตายเป็นตาย เจ๊งเป็นเจ๊ง ข้าจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด" หลายรอบจนเป็นสมาธิตื้นๆ แล้วก็วิดพื้นต่อไปเรื่อยๆ จบแหมะที่ 28 พอดี เลยนอนหอบอยู่พักแล้วพยายามแถม ก็ได้เพียง 3 ครั้ง แล้วหายใจพัก แล้วแถมได้อีก 7

Endorphin เต็มตัว สบาย

มาครึ่งทางแล้ว แต่อาทิตย์ต่อๆไปดูโหดมากขึ้นเรื่อยๆ แต่คงต้องพยายามทำต่อไป เผื่อจะสำเร็จ

วิดพื้นอาทิตย์ที่สอง (ต้นร้าย ปลายเกือบเจ๊งกะบ๊ง)

ต่อจาก "วิดพื้นอาทิตย์ที่หนึ่ง (ต้นร้าย ปลายดี มั้ง?)" เมื่อศุกร์ที่แล้ว ทั้งซีรี่ส์ต้องกด label pushup

อาทิตย์ที่สองเขาให้ทำสามวัน โดยมีวันพักคั่นหนึ่งวัน

วันจันทร์ ต้องทำ 5 เซ็ท ประกอบด้วย 14, 14, 10, 10, และอย่างน้อย 15 ครั้งผมก็สอบตกเหมือนจันทร์ที่แล้ว คือได้ 14, 14, 10, 10, 12 ขาดไป 3 ครั้งในเซ็ทสุดท้าย แต่ร่างกายมันหมดสภาพแค่นั้นเองครับ

วันอังคารแขนไม่เจ็บนะ แปลก

ต่อมาวันพุธ ต้องทำ 5 เซ็ท ประกอบด้วย 14, 16, 12, 12, และอย่างน้อย 17 ครั้ง ก็เป็นไปตามคาด คือขาดไปหนึ่งครั้งในเซ็ทที่ 4 และ ขาดไป 2 ครั้งในเซ็ทสุดท้าย คะแนนได้ 14, 16, 12, 11, 15  แต่วันพฤห้สแขนก็ไม่เจ็บอีกแล้ว

เริ่มมาวันศุกร์ คิดแต่เช้าว่าไม่รอดแน่ๆ ต้องทำ 5 เซ็ท  16, 17, 14, 14, และอย่างน้อย 20 ผมก็พยายามนับทีละน้อยๆ ไปเรื่อยๆ ก็เลยได้ 16, 17, 14, 14, และ 20 แล้วพังพาบติดพื้นไป เซ็ทสุดท้ายเริ่มอืดตั้งแต่ 13 แล้ว ต้องหายใจสูดออกซิเจนเข้าไปลึกๆทุกๆครั้ง  พอพังพาบได้ประมาณ 2 นาทีก็ต่อได้อีก 5 ครั้ง

เทรนด์เหมือนอาทิตย์แรกเลยที่ต้นอาทิตย์แย่กว่าปลายอาทิตย์ ตามแผนเขาให้สอบตัวเองอีกครั้ง โดยให้ทำให้มากที่สุดจนไม่ไหวจะได้เลือกโปรแกรมอาทิตย์ที่สามให้ถูกอัน เดี๋ยวผมต้องมาสอบเย็นวันอาทิตย์หลังจากไปทัศนศึกษาป่าชายเลนกับธีธัช ธีญา

ถ้าไม่ได้ประกาศว่าจะทำให้สำเร็จ ผมคงเลิกไปเมื่อกลางอาทิตย์แล้วเนี่ย

ปล. 

1. นำ้หนักลดไป 2.4% คิดเป็น 2.5 กิโลแล้ว คงเป็นเพราะผมเลิกกินขนมกวงเม้งและ chocolate ดึกๆ เป็นผลพลอยได้ที่ชอบมาก

2. มีโปรแกรม Two Hundred Situps  ด้วย ถ้าใครสนใจจะสร้างกล้ามเนื้อท้องไว้เผาผลาญอาหารอร่อยๆ

วิดพื้นอาทิตย์ที่หนึ่ง (ต้นร้าย ปลายดี มั้ง?)

ต่อจาก"มาวิดพื้นกันดีกว่า" เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว ตามตารางอาทิตย์ที่หนึ่งเขาให้ทำสามวัน มีพักระหว่างวัน ผมก็เลยทำวันจันทร์ พุทธ ศุกร์

วันจันทร์ แผนให้ทำ 5 เซ็ท ประกอบด้วย  10, 12, 7, 7, และตามด้วยมากที่สุดที่ทำได้ แต่ไม่น้อยกว่า 9 ครั้ง  มีพักหนึ่งนาทีระหว่างเซ็ท  ผมก็ทำไม่สำเร็จ คือ 10, 12, 7, 7, และ 5 (ไม่ถึง 9) แล้วตัวก็แปะอยู่กับพื้น  พอไปตีแบดต่อ ปรากฏว่า reflex เจ๊งหมด ตีไม่ได้เรื่องกว่าเดิมอีก เพราะกล้ามเนื้อล้าหมดแล้ว

ตอนพักวันอังคาร แขนก็เจ็บๆ แต่คิดว่าวันพุธคงหายทัน

แขนยังเจ็บๆอยู่เมื่อวันพุธ แผนให้ทำ 5 เซ็ท ประกอบด้วย 10, 12, 8, 8, ตามด้วยมากที่สุดที่ทำได้ ไม่น้อยกว่า 12 ครั้ง  มีพัก 1.5 นาทีระหว่างเซ็ท  ผมก็สอบตกอีก ทำได้แบบ  10, 12, 8, 8, และ 5 อีกแล้ว ใจก็คิดว่าต้องซำ้แผนอาทิตย์หนึ่งอีกแน่ๆ

พักวันพฤห้ส แขนเจ็บ แต่เจ็บน้อยกว่าวันอังคาร

วันศุกร์ แขนหายเจ็บแล้ว เลยมีความหวังว่าอาจจะทำได้ครบตามแผน แผนให้ทำ 11, 15, 9, 9, ตามด้วยมากที่สุดแต่ไม่น้อยกว่า 13 พัก 2 นาทีระหว่างเซ็ท  ปรากฏว่าเกิดปาฏิหารย์ ทำได้ 11, 15, 9, 9, 14 แล้วพอหยุดพักหายใจยังแถมได้อีก  5 ครั้ง

รู้สึกว่าเทรนด์จะดีขึ้นปลายอาทิตย์ ดังนั้นผมจะลองทำแผนสัปดาห์ที่ 2 ต่อ ถ้าไม่ไหวก็จะกลับมาทำสัปดาห์ 1 ใหม่

การพล่ามบอกชาวบ้านว่าจะออกกำลังนี่ดีครับ ผมต้องพยายามทำตามที่พูดไว้ ไม่เลิกเสียก่อน

มาวิดพื้นกันดีกว่า

ผมรู้สึกว่าตัวเองพึ่งเริ่่มแก่ในปีสองปีที่ผ่านมา (ฮ่า ฮ่า) ทั้งๆที่หน้าแก่+หัวล้านมายี่สิบปีได้แล้ว ปีนี้อายุก็จะย่างเข้าเลขสี่เลยคิดจะสะสมกล้ามเนื้อ และกระดูกไว้ให้เสื่อมเวลาอายุมากขึ้นอีก

ไอ้จะไปเข้ายิมเหมือนตอนอายุยี่สิบต้นๆ ก็เกรงใจภรรยาและลูก เพราะคงไม่พบหน้ากันเพิ่มขึ้นหลายชั่วโมงต่อสัปดาห์ จะซื้ออุปกรณ์ยิมมาที่บ้าน ก็ไม่มีที่ และคงเปลืองเงินไปปล่าวๆ อย่างที่เคยผ่านมา เลยคิดกลับไปในอดีตว่าออกกำลังแบบไหน ที่เราทำได้ ใช้เวลาน้อย สร้างกล้ามเนื้อไว้เผาผลาญอาหารได้เยอะๆบ้าง ก็พบว่ามีดึงตัวขึ้นบาร์ ซิทอัพ และวิดพื้น

ที่ผ่านมาอาทิตย์ที่แล้วลองไปดึงตัวขึ้นบาร์ในสนามของหมู่บ้าน ปรากฎว่าดึงได้ทีละ 1-3 ครั้งเท่านั้น อายเด็ก และท่าจะไม่รุ่งในอนาคตอันใกล้  ซิทอัพก็ทำได้ไม่เลวนักอยู่แล้ว เลยเหลือวิดพื้นที่จะลอง

เดี๋ยวนี้จะทำอะไรควรจะทำการ research บน Internet ก่อน เลยลองค้นหาคำว่า pushup ดู และไปเจอเว็บ One Hundred Pushups ที่มี training program ในเวลาหกสัปดาห์ โดยที่ผู้ที่ทำน่าจะวิดพื้นได้ 100 ครั้ง อ่านดูแล้วเข้าท่า คล้ายๆวิธีที่เราเคยฝึกตอนเด็กๆ

ก่อนอื่นเราก็ต้องไปทำการทดสอบความพร้อมตัวเองก่อนที่หน้านี้ โดยวิดพื้นด้วยท่าที่ถูกต้อง ให้มากที่สุดเท่าที่เราทำได้ ปากผมก็บอกภรรยาว่าทำได้สิบครั้งก็บุญแล้ว แต่ในใจคิดว่าน่าจะทำได้สักยี่สิบล่ะน่า ปรากฏว่าทำได้ 15 ครั้งเท่านั้น ทำเอาเสียความมั่นใจไปพอควรเพราะเคย peak สุดที่ 50 ครั้งเมื่ออายุยี่สิบกว่าๆ (แต่ตอนนั้นนำ้หนัก 75 กิโล ตอนนี้ เวลาผ่านไป 15 ปี นำ้หนัก 105 กิโลซะแล้ว)

โอเคได้ 15 ก็ 15 ก็ไปดูตารางว่าเราอยู่ระดับไหนก็เห็นว่าเป็นระดับ 3 แบบปริ่มๆ พออ่านว่าคนส่วนใหญ่อยู่ระดับ 2 และ 3 ก็คิดว่า เอาล่ะน่าทำได้คล้ายๆคนอื่นก็ไม่เลวนัก จะได้เริ่มฝึกเสียที

ตารางสัปดาห์ที่ 1 อยู่นี่ ทำสามวันต่อสัปดาห์ มีพักระหว่างวันให้ร่างกายได้ซ่อมตัวเอง ดูๆแล้วเราน่าจะพอทำได้ ไว้ทำสำเร็จจะมา update

สาเหตุที่ผมพล่ามทั้งหมดมานี่ก็เพื่อเพิ่ม cost เวลาผมไม่ยอมทำให้สำเร็จ ถ้าเลิกกลางคัน ผมควรจะอายมากขึ้นเพราะได้บอกชาวบ้านไปแล้ว :-D  ต้องคอยดูว่าจะทำได้ครบไหม