เลขท้ายสองตัวที่ผ่านมา

สืบเนื่องจากโพสท์เรื่องใบ้เลขเด็ดที่ผมเขียนไปครับ ผมลองไปดูว่าเลขท้ายสองตัวที่ออกมา 158 ครั้งที่ผ่านมาออกเลขไหนมากเลขไหนน้อยครับ ผลที่ได้เป็นดังนี้สำหรับเลข 00, 01, 02, ..., 98, 99:

เลขท้ายสองตัวเป็นไปได้ทั้งหมด 100 แบบ ตั้งแต่ 00 ไปถึง 99  เมื่อดูในข้อมูล 158 งวดถ้าทุกตัวเลขออกเท่าๆกันก็ต้องออก 1.58 ครั้ง (ที่วาดเป็นเส้นประ) แต่ในความเป็นจริงเลขบางตัวออกมากกว่า 1.58 ครั้ง เลขบางตัวออกน้อยกว่า 1.58 ครั้ง แต่การกระจายรอบๆ 1.58 คล้ายๆกับเป็นเลขที่สุ่มออกมา ไม่สามารถชี้ว่าเลขท้ายสองตัวไหนออกมามากหรือน้อยอย่างผิดปกติครับ (เพราะจำนวนที่เราดูมันน้อย มีแค่ 158 ตัว จำนวนครั้งที่มากๆหรือน้อยๆมันอาจจะเกิดจากความฟลุ้คได้ง่ายๆ)

ผมดูการแจงแจงข้อมูลของตัวเลข 0-9 ในเลขท้าย 2 ตัวและเลขท้าย 3 ตัวด้วย และไม่พบว่ามีเลขไหนออกผิดปกติครับ  หวยออกงวดหน้าผมคงใบ้ตัวเลขสุ่มเหมือนเดิม :-)

ปล. ตารางข้อมูลสำหรับเลขท้ายสองตัวเป็นดังนี้ครับ:

ตัวเลข	จำนวนครั้งที่ออก
00	1
01	1
02	1
03	2
04	0
05	5
06	2
07	1
08	1
09	2
10	3
11	3
12	4
13	1
14	1
15	1
16	0
17	2
18	1
19	0
20	1
21	0
22	2
23	1
24	2
25	3
26	3
27	2
28	1
29	2
30	1
31	0
32	1
33	2
34	2
35	2
36	2
37	0
38	0
39	0
40	0
41	3
42	1
43	3
44	3
45	2
46	1
47	0
48	3
49	2
50	2
51	1
52	0
53	1
54	1
55	2
56	2
57	0
58	2
59	2
60	0
61	1
62	2
63	1
64	2
65	1
66	3
67	3
68	2
69	4
70	0
71	3
72	0
73	2
74	0
75	1
76	3
77	1
78	0
79	1
80	2
81	4
82	0
83	0
84	0
85	4
86	1
87	2
88	3
89	0
90	0
91	1
92	2
93	4
94	2
95	2
96	4
97	4
98	2
99	1

ใบ้เลขเด็ด

เมื่อวานเป็นวันหวยออก ผู้คนใน Facebook ต่างกล่าวกันถึงหวยตั้งแต่เช้า ผมจึงร่วมสนุกด้วยโดยการให้เลขเด็ดซะเลย โดยผมเลือกสุ่มเลขมาสี่ตัวเป็น 0 3 8 7:

พอดีมีคนถามว่ามีหลักการอะไรไหมในการให้ตัวเลข ผมก็บอกไปว่าผมเดามั่วเลย แต่ถ้าถูกคนก็จะจำได้ พอผมกลับบ้านผมเลยสงสัยว่าในตัวเลข 0-9 เนี่ย มีตัวเลขไหนออกมากกว่าชาวบ้านไหม ผมเลยไปโหลดเลขหวยที่ออกย้อนหลังไปถึง 30 ธันวา 2548 แล้วมานับดูว่า 0 ออกกี่ครั้ง 1 ออกกี่ครั้ง ไปเรื่อยๆจนถึง 9 ออกกี่ครั้ง

ผมได้ตัวเลขมาทั้งหมด 159,580 ตัว ดังนั้นถ้าไม่มีเลขไหนออกมากกว่าเลขอื่นเป็นพิเศษแล้ว เลข 0-9 ก็ควรออกมาไม่ห่างจาก 15,958 ครั้งนัก  ผลจากการนับคือ

ตัวเลข	จำนวนครั้งที่ออก
0	15863
1	15929
2	16097
3	15959
4	15770
5	16009
6	15893
7	15881
8	16050
9	16129

แม้ว่าบางเลขจะออกมาก บางเลขจะออกน้อย แต่จำนวนครั้งที่ออกก็ใกล้เคียงกับ  15,958 ไม่มีเลขใดออกมากหรือออกน้อยเป็นพิเศษครับ

กราฟจำนวนครั้งดูเป็นอย่างนี้ครับ (เส้นประคือ 15,958 และโชว์ช่วงระหว่าง 15,000 ถึง 16,300 จะได้เห็นชัดๆ ถ้าโชว์ตั้งแต่ 0 ถึง 16,300 จะเห็นจุดต่างๆทาบเส้นประหมดเลย):

*** * **** * ****** *********
ปล. รายละเอียดเผื่อมีใครอยากทำคล้ายๆกันบ้าง

1. สำหรับผู้ที่สนใจเรื่องสถิติ Pearson's chi-square เป็นดังนี้ครับ (ผมป้อนเข้า R แทน Mathematica เพราะกำลังทดลองใช้ R ทำงานบริษัทอยู่ครับ):

> chisq.test(c(15863, 15929, 16097, 15959, 15770, 16009, 15893, 15881, 16050, 16129), p=c(0.1,0.1,0.1,0.1,0.1,0.1,0.1,0.1,0.1,0.1))

Chi-squared test for given probabilities

data:  c(15863, 15929, 16097, 15959, 15770, 16009, 15893, 15881, 16050,      16129)
X-squared = 7.2059, df = 9, p-value = 0.6157

2. ผมไปโหลดหน้าเว็บผลล็อดเตอรี่จาก http://lotto.mthai.com/ ครับ

3. ผมใช้ BeautifulSoup มาดึงข้อมูลออกจากหน้าผลล็อตเตอรี่ครับ

4. ใช้ Mathematica วาดกราฟดังนี้ครับ: 

ListPlot[data, PlotStyle -> PointSize[0.02], Filling -> Axis, 

 PlotRange -> {15000, 16300}, 

 AxesLabel -> {"ตัวเลข", "จำนวนครั้งที่ออก"}, 

 Epilog -> {Dashed, Line[{{0, 15958}, {9, 15958}}]}]

ธัญญา: เทพธิดาพยากรณ์ (ภาค 2)

ถ้าไม่เคยอ่านภาค 1 อ่านได้จากที่นี่ครับ

วันนี้มีคนถูกหวยที่ธัญญาบอกไม่ต่ำกว่าสี่คน ทั้งพี่เลี้ยง อาที่ทำงาน อาที่เคยทำงานด้วยกัน และป้าที่ทำอาหาร

เมื่อวันก่อนขณะที่ธัญญากำลังเล่นกับอาตาล อาเติ้งก็โทรมา แล้วฝากถามธัญญาว่าหวยงวดหน้าออกอะไร ธัญญาไม่ยอมบอก แต่เมื่ออาตาลบอกว่าเดี๋ยวให้ดูการ์ตูน ธัญญาก็กลับใจ แล้วบอกว่า 96

ข่าวเลข 96 ก็กระจายไป และมีคนซื้อตามๆกัน วันนี้ตอนสี่โมงนิดๆ อาเติ้งโทรมาจากเชียงใหม่ด้วยเสียงตื่นเต้นว่าถูกหวย ทำให้ทุกคนตื่นเต้นไปตามๆกันด้วย

อนึ่ง ผมก็ใบ้หวยทุกครั้งที่มีคนถาม แต่ตัวเลขมักไม่ซ้ำกันเพราะผมขี้ลืม ใบ้ถูกไป 3 ครั้งแล้ว คราวนี้ผมบอกว่า 42 หรือ 43 หรือ 82 (ความจริง 96 = 4 x 24 ซึ่งคล้ายๆกับ 42 นะครับ 555)

ปล.

1. ผมไม่เชื่อว่ามีใครใบ้หวยได้นะครับ ถ้าใครรู้ว่าหวยจะออกอะไร เขาไม่น่าจะมานั่งใบ้หวย แต่ควรไปหาเงิน หรือกู้เงินแทงตามที่ตนเองรู้ น่าจะร่ำรวยกว่า

2. ผมเคยคิดว่าคนที่ซื้อหวยนั้น ควรหยุดซื้อ เพราะผู้เล่นเสียเปรียบ ยังไงๆเจ้ามือก็ได้กำไรอยู่ดี แต่พอผมอายุมากขึ้น ผมก็เปลี่ยนความคิดกลายเป็นว่าการซื้อหวยมันเป็นความบันเทิงของคนซื้อที่เขาเลือกซื้อเอง อาจจะดีกว่าไปนั่่งดูหนังหรือดื่มกินแพงๆเสียด้วย

3. ผมเคยเปรียบเทียบหวยกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไว้ที่นี่ครับ

4. ผมเคยเขียนเกี่ยวกับหวยไว้ในอดีตบ้างในลิงค์เหล่านี้ครับ

ของวิเศษของชาวโลก

ถ้าไม่เห็นรูปหรือวิดีโอ เข้าไปดูที่เว็บ http://kostuff.blogspot.com/ นะครับ

ผมคิดเล่นๆเรื่อยๆว่าถ้ามนุษย์ต่างดาวมาพบชาวโลก เราจะมีอะไรโชว์เขาบ้าง คราวนี้ผมอยากเสนอของเหล่านี้ครับ:

1. Search engine ของ Google

2. Wikipedia

3. Khan Academy

สองอันแรกทุกคนคงเคยใช้กันแล้ว สำหรับ Khan Academy คุณ Salman Khan มานำเสนอว่าจะเปลี่ยนแปลงการศึกษาอย่างไรดีครับดังนี้:

ผมได้ทำการชักชวนผู้มีเงินมาใช้เงินอย่างเป็นประโยชน์ด้วยการสนับสนุนการแปล Khan Academy ไว้ใน blog post นี้ครับ

ตอนนี้มีคนเริ่มแปลเองบ้างแล้วครับ

A Minor Problem Buying Software Through App Store

I saw Apple's new App Store on my Mac's dock and wanted to try it. I wanted to buy Angry Birds for $4.99. After clicking the Buy button, App Store kept saying that it could not process my request. I tried doing the same thing three times over two days in case the problem was temporary but I failed every time. Each time, the App Store asked me to review my Apple ID information and I noticed finally that the rule for acceptable password seemed to be different from the last time I created my password. So, I tried logging in my Apple ID account and changed my password to satisfy the new password verification rule. After that, App Store let me buy software with no problem.

So, to summarize, Apple apparently changed their password verification rule so that a valid password created three years ago does not pass the new verification rule (with a new set of letters, numbers, symbols, etc.) and stopped my from using the App Store.

เรื่องเศร้าจากการแต่งงานของควายกับแมวน้ำ

ธัญญามีตุ๊กตาแมวน้ำและตุ๊กตาควายเป็นของเล่น เมื่อสองสามวันที่แล้ว (28 ธันวา 2553) ธัชธีญากับธัญญาเล่นจัดงานแต่งงาน โดยให้แมวน้ำเป็นเจ้าสาว และควายเป็นเจ้าบ่าว ธีญาเป็นพิธีกรในงานแต่งงาน และธัญญาเป็นช่างภาพ

ธีญา: หม่าม้าคะ พิธีกรต้องพูดอะไรบ้าง?

แม่อ้อ: ก็ต้องแนะนำตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวค่ะ

ธีญา: นี่นะคะคือเจ้าบ่าว (ชี้ไปที่ควาย แล้วหันมาหาหม่าม้าใหม่) หม่าม้าคะ เจ้าบ่าวนี่เป็นผู้ชายหรือผู้หญิง

แม่อ้อ: เจ้าบ่าวเป็นผู้ชาย เจ้าสาวเป็นผู้หญิง

ธีญา: นี่คือเจ้าบ่าว เป็นผู้ชาย ชื่อควาย นี่คือเจ้าสาว เป็นผู้หญิง ชื่อแมวน้ำ

แม่อ้อ: แล้วเขาพบกันตั้งแต่เมื่อไร

ธีญา: พบกันตั้งแต่ อ. เตรียม (เตรียมอนุบาล)

แม่อ้อ: แล้วรักกันได้ยังไง

ธีญา: สมมุติว่านี่คือควาย (ชูนิ้วชี้ซ้าย) นี่คือแมวน้ำ (ชูนิ้วชี้ขวา) เค้าเดินเข้ามา แล้วก็มาจุ๊บกัน (ลากนิ้วชี้ทั้งสองเข้าหากัน และเอาปลายนิ้วมาแตะกัน)

จากนั้นงานแต่งงานก็ดำเนินต่อไป จนธีญาประกาศว่าแต่งงานแล้วควายและแมวน้ำก็ต้องย้ายบ้านไปบ้านใหม่เท่านั้นเอง ธัญญาก็ร้องไห้โฮ เพราะไม่อยากให้แมวน้ำย้ายออกไป ดังในวิดีโอต่อไปนี้:

หนังสือโคตรมั่ว

วันนี้ไปร้านหนังสือ SE-ED แล้วเจอหนังสือเล่มนี้ครับ

ชื่อว่า"บางสิ่งที่น่าเสียดาย ไอน์สไตน์ไม่เคยพบแต่พระพุทธเจ้าเห็น" ครับ วูบแรกผมก็คิดเลยว่า เอาอีกแล้วเหรอ ไอ้หนังสือประเภท ไอน์สไตน์ปนกับพระพุทธเจ้าเนี่ย ซึ่งทุกๆเล่มที่ผมดูผมก็จะเปิดดูส่วนที่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ และจะพบว่าค่อนข้างมั่วทุกเล่ม ดังนั้นผมจึงคิดว่าส่วนอื่นๆที่ผมไม่ได้อ่านก็น่าจะค่อนข้างมั่วด้วย ผมจึงไม่ให้น้ำหนักกับหนังสือพวกนี้นัก

สำหรับเล่มนี้ ปรากฏว่าจากการสุ่มอ่านส่วนที่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์แล้ว เล่มนี้มั่วมหากาฬเลยครับ ไม่รู้ว่าคนเขียนมันกล้าเขียนออกมาได้อย่างไร ผมอ่านแล้วก็เซ็งว่าถ้าคนไม่เคยศึกษากระบวนการทางวิทยาศาสตร์มาอ่านเข้า จะสมองเสียถาวรหรือเปล่า ผมถึงรู้สึกว่าต้องมาเขียนเตือนไว้ที่นี้ เผื่อท่านได้ไปประสบพบพานเข้า จะได้ระวังตัวไว้ ถ้าจะอ่านก็ต้องมีวิจารณญาณดีๆ ท่องคาถาสามข้อนี้ไว้ครับ:

1. จริงเหรอ?

2. รู้ได้ไงว่าจริง หลักฐานมันคืออะไร?

3. จะแยกได้ไงว่าไม่ใช่ประสาท/สมอง หลอก/หลอน ตัวเอง?

หนังสือแนะนำ (อีกแล้ว): i (ไอ)

หนังสือชื่อ "i" ครับ เป็นหนังสือเกี่ยวกับประโยคต่างๆในภาษาอังกฤษที่เริ่มต้นด้วยตัว "i" ครับ เขียนโดยคุณภูมิชาย บุญสินสุข

หน้าปกเขียนไว้ว่า "อยากพูดภาษาอังกฤษ เริ่มต้นตรงไหนดี ขอแนะนำให้เริ่มตรงนี้ ตัวไอ, ของไอ" ผมเห็นก็เลยหยิบขึ้นมาดู ปรากฎว่าเป็นหนังสือที่อ่านสนุกมาก

ยกตัวอย่างสักประโยค:

ตัวอย่างประโยคที่มีในเล่ม

ราคา 195 บาทเท่านั้นครับ

เรียนรู้จากประสบการณ์ผู้อื่น

ธีธัช: ปะป๊าเห็นผมทอมหรือเปล่า (เพื่อนธีธัชชื่อทอมตัดผมทรงสกินเฮด)

ผม: เห็นแล้ว (วันนี้ผมเข้าไปสอนที่โรงเรียนธีธัช)

ธีธัช: ธีธัชจะตัดผมแบบทอม

ผม: เอาเลยลูก ปะป๊าก็ตัดแบบนั้นแล้วหัวปะป๊าก็ล้านแบบนี้เลย (ชี้หัวล้านของผม)

ธีธัช: ไม่เชื่อ (ทำหน้าลังเล)

ผม: อ้าว อย่างนี้ก็ต้องลองดู

ธีธัช: เดี๋ยวธีธัชดูหัวทอมก่อนดีกว่า ว่าล้านหรือเปล่า

ธีธัชเงียบไปสักพักแล้วหาเหตุผลมาสนับสนุนใหม่

ธีธัช: ปะป๊าเคยบอกว่าหัวล้านเพราะมีอะไรไปบอกเส้นผมให้หยุดยาว (ผมเคยสอนเด็กๆอนุบาลแล้วเคยพูดถึงรากผมและฮอร์โมนเพศชายที่บอกให้รากผมหยุดสร้างผม) ตัดผมมันจะไปบอกให้เส้นผมหยุดโตเหรอ ต้องรอดูนะ

กดขี่แรงงานเด็ก

ระหว่างขับรถกลับบ้าน แม่อ้อก็ถามธีธัชและธีญาว่าพรุ่งนี้กลางวันจะไปกินข้าวที่ไหนหลังจากเรียนแบดมินตันและว่ายน้ำแล้ว

ธีธัช: ไปร้านสีน้ำเงินกันดีกว่า

แม่อ้อ: ร้านเซ็นหรือลูก

ธีธัช: ไม่ใช่

แม่อ้อ: โอโตย่าเหรอ

ธีธัช: ใช่ ใช่

พ่อโก้: เราต้องประหยัดเงินหน่อยลูก กินบ่อยๆไม่ได้

แม่อ้อ: ใช่ ไว้ไปกินในโควต้าเดือนหน้าก็แล้วกัน

ธีธัช: หูย เดือนหน้า

พ่อโก้: เอางี้ดีกว่า ป่าป๊าให้ธีธัชทำงาน แล้วป่าป๊าจ่ายเงินให้ธีธัชเก็บไปกินโอโตย่าก็แล้วกัน

ธีธัช: โอเค

พ่อโก้: ธีธัชล้างรถป่าป๊าแล้วจะได้ 20 บาท

ธีธัช: โอเค

แม่อ้อ: ธีธัชรู้ไหมว่าต้องล้างรถกี่ครั้งถึงจะพอ

ธีธัช: ไม่รู้ครับ

แม่อ้อ: ต้องล้าง 8 ทีถึงจะได้อุด้งหนึ่งชาม ไม่รวมมันฝรั่งบดด้วยนะ

ธีธัช เริ่มลังเล และถามว่ากินที่ไหนได้อีก

พ่อโก้: เอางี้ ให้ 25 บาทเลย

แม่อ้อ: ถ้ากินร้านน้องเทียน (อาหารตามสั่งข้างๆ office) ล้างครั้งสองครั้งก็ได้กินแล้ว และร้านเส้นกรอบๆ (ก๋วยเตี๋ยววุ้นเส้นหมูตำลึงที่บางขุนนนท์) ล้างครั้งเดียวก็ได้กินแล้ว

ธีธัช: โอเค เดี๋ยวกินร้านเส้นกรอบๆก็แล้วกัน

ธัชธีญาขอแจมมั่ง: ล้างเช้ากลางวันเย็นเลย

ธีธัช: ป่าป๊ารู้ไหมถ้าล้างสองคันจะได้ 40 บาท

บทความแนะนำ (อีกแล้ว): "“ทักษิณ” คือต้นเหตุและปลายเหตุของวิกฤติความขัดแย้ง"

หลังจากผมได้ดูโฟนอินของนักโทษชายทักษิณเมื่อคืนแล้ว ผมก็อึ้ง ไม่รู้จะด่าว่านายคนนี้อย่างไรอีก ความสามารถทางภาษาของผมถึงทางตัน คนอะไรช่างหน้าด้านและเลวร้ายใจดำอะไรเช่นนี้ หลอกลวงชาวบ้านให้มาลำบากเพื่อมหาเศรษฐี ทำลายประเทศไทย เพียงเพื่อให้ตัวเองพ้นผิด โทษทุกอย่างยกเว้นความชั่วและความความโง่ของตัวเอง

สำหรับโฟนอินนี้ ผมก็ได้แต่เพียงยกบทกวี ที่ผมไม่ทราบชื่อผู้แต่ง มาเผยแพร่:

ไม่มีอำนาจใดในโลกหล้า

ตัวจัญไรต่างมาแล้วสาบสูญ

แต่คนโง่กลับคิดว่าน่าเทิดทูน

ลิงบาบูนก็ยังโง่นิรันดร์ไป

ทรราชถูกขับไล่เพราะอัปรีย์

ประชาชนจึงได้มีชีวิตใหม่

เมื่อท้องฟ้าสีทองผ่องอำไพ

ตัวจัญไรจึงต้องหนีไปโฟนอิน

ที่น่าหัวเราะก๊ากดังๆก็คือนายทักษิณมาบอกชาวบ้านว่าเดินทางออกจากดูไบ (คาดว่าถูกไล่เพราะเขารับเป็นฐานทัพโจมตีประเทศไทยไม่ไหว) เพื่อไปเยี่ยมลูกสาวที่เยอรมัน แต่ก็ถูกทูตเยอรมันแถลงการณ์ทันทีว่าเยอรมันไม่ให้ทักษิณเข้าประเทศตั้งแต่ปี 52 และถ้าลักลอบเข้าไป ก็จะถูกจับ

อ้อ เกือบลืมว่าจะเขียนเกี่ยวกับบทความแนะนำ บทความนี้เขียนโดยอาจารย์เจิมศักดิ์ ปิ่นทองครับ แสดงให้เห็นว่าการที่มีคนมาพูดว่าทักษิณเป็นเหยื่อ เป็นผลลัพท์ของโครงสร้างที่ไม่เป็นธรรมนั้น เป็นความคิดที่ผิดและไม่สมบูรณ์อย่างไร และทำไมทักษิณเป็นเหตุของปัญหา ไม่ใช่เพียงปลายเหตุ หรือถูกรังแกเหมือนนางเอกละคร

ตัดเอามาบางส่วนครับ:

"การวิเคราะห์ความขัดแย้งที่เกิดจากชนชั้น แล้วเอา “ทักษิณ” เป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้ของ “คนจนและชนชั้นล่าง” จึงเป็นการสร้างภาพลวงตา!

ทั้งลวงสังคม และลวงผู้วิเคราะห์เอง!

พฤติกรรมแบบ “ทักษิณ” จึงควรได้รับการใส่ใจที่จะขจัดให้หมดไป และไม่ให้เกิดขึ้นอีกในสังคมไทย

นักต่อสู้เพื่อคนยากจน เพื่ออุดมการณ์แห่งความทัดเทียม ควรจะรังเกียจที่จะเข้าร่วมกับสมุนของทักษิณที่มุ่งจะรักษาผลประโยชน์ให้ “นาย” เพื่อแลกเปลี่ยนบุญคุณ ตอบแทนบุญคุณ “นาย”

หากมองตามความจริงในบริบทของระบบอุปถัมภ์ “ทักษิณ” ก็คือ “มหาอำมาตย์” ที่แย่งชิงอำนาจและผลประโยชน์!

จะแก้ปัญหาความแตกต่างของสังคม แก้ปัญหาความขัดแย้ง จึงแก้ไม่ได้ ถ้าจะมุ่ง “แก้ตัวให้ทักษิณ” ซึ่งเป็นนายทุนผู้หากินกับโครงสร้างที่ไม่เป็นธรรมมาโดยตลอด

แก้ไม่ได้ ถ้าจะร่วมมือกับระบอบทักษิณ

แต่จะต้องยืนอยู่บนข้อเท็จจริง ที่ปรากฏชัดเจนเป็นลำดับ ถึงความชั่วร้ายที่ระบอบทักษิณได้กระทำกับประเทศไทย โดยเฉพาะที่ได้โกงกิน กอบโกยเข้ากระเป๋าตัวเอง บิดเบือนใส่ร้ายระบบศาลยุติธรรมของประเทศ

ดังนั้น จึงต้องขจัดระบอบทักษิณออกจากสังคมไทย และค่อยๆ ต่อรอง ถ่วงดุล เพื่อเปลี่ยนแปลงโครงสร้างอันไม่เป็นธรรมกันต่อไป"

ความน่าจะเป็นในงานวัด

ย้ายไป http://witpoko.com/?p=200 แล้วครับ

ธีธัช นักทำงานเพื่อสังคม

ธีธัชเห็นเพื่อนเม็กก้าและกันน์ทำน้ำยาล้างจานมาขายขวดละ 21 บาทเลยอยากทำบ้าง เลยไปหาหม่าม้าเพื่อปรึกษาแผนการธุรกิจ

ธีธัช: หม่าม้า ธีธัชอยากทำน้ำยาล้างจานขายบ้าง

หม่าม้า: ก็ได้ลูก แต่ธีธัชขายแล้วจะเอาเงินไปทำอะไร

ธีธัช: เอาเงินไปช่วยชาวแอตแลนติสก็ได้นะ

หม่าม้า: ชาวอะไรนะ?

ธีธัช: ชาวแอตแลนติสไง ที่เกาะเขาโดนแผ่นดินไหวแล้วมีตึกทับน่ะ

หม่าม้า: (อ๋อ เฮติ)

สงสัยธีธัชจะไปฟังใครเล่าเรื่องแอตแลนติสแล้วสับสนกับเฮติ

(ชาวแอตแลนติส?)

เบอร์มรณะ (จริงๆ)!!!

อ่านข่าวเบอร์มรณะแล้วผมก็ได้แต่ขำ เพราะว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่เสียงจากโทรศัพท์จะทำให้เลือดคั่งในสมองได้ นอกจากตัวโทรศัพท์จะเกิดการระเบิดเวลายกหูฟัง หรือใช้โทรศัพท์ขณะขับขี่ยานพาหนะแล้วเกิดอุบัติเหตุ

แต่เชื่อไหมครับว่ามันมีลำดับตัวเลขมากมาย ที่ถ้าผู้ฟังฟังจนจบ(หรืออ่านจนจบ)แล้ว ต้องตายทุกคนไปไม่มีข้อยกเว้น ผมจะยกตัวอย่างมาหนึ่งอันดับก่อน และจะบอกแค่ตัวเลขต้นๆเท่านั้นจะได้ไม่มีใครตาย

เอาละนะ ถ้าไม่อยากเห็นอย่าอ่านต่อ

เอาละ 6 ตัวแรกเท่านั้น 3 1 4 1 5 9 ไม่บอกตัวที่เหลือ เดี๋ยวเอาไปใช้ฆาตกรรมกัน

ปล. ข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องเบอร์โทรมรณะเก๊ที่นี่ และเบอร์มรณะตัวจริงที่ถ้าอ่านจนหมดจะตายได้ที่นี่

เกมใครจุ๊บเป็นคนสุดท้ายชนะ และอย่าแหย่เสือหลับ

วันนี้พาน้องๆที่ทำงานไปกินข้าวกันที่ เซ็นทรัลปิ่นเกล้า ได้พาลูกๆสามคนมาด้วยเพราะไม่ต้องไปโรงเรียน ได้โอกาสเล่นเกม "ใครจุ๊บเป็นคนสุดท้ายชนะ" ซึ่งเป็นเกมที่เหมาะกับคนที่ลูกไม่ค่อยรักและไม่ยอมจุ๊บนะครับ:

เมื่อวันเสาร์มีงานเลี้ยงปีใหม่ที่โรงเรียนศิลปะแหลมคม (google it!) ลูกๆไปกันหมดทั้งสามคน ตอนกลับบ้านธัชธีญามีสภาพอย่างนี้:

An Inappropriate Interpretation Of A Heart-Rending Poem

Someone pointed me to a very sad poem by W.H. Auden today. I first heard it in the movie Four Weddings and a Funeral. However, I just realized that for "He was my North, my South, my East and West" to be true, one of the lovers must be at the north pole and the other must be at the south pole.

Also, the dead lover seems to exhibit superposed quality of space, time, information, and matter. (See the highlighted part of the full poem below.)

The full poem is this:

Stop all the clocks, cut off the telephone,

Prevent the dog from barking with a juicy bone,

Silence the pianos and with muffled drum

Bring out the coffin, let the mourners come.

Let aeroplanes circle moaning overhead

Scribbling on the sky the message He Is Dead,

Put crepe bows round the white necks of the public doves,

Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

He was my North, my South, my East and West,

My working week and my Sunday rest,

My noon, my midnight, my talk, my song;

I thought that love would last for ever: I was wrong.

The stars are not wanted now: put out every one;

Pack up the moon and dismantle the sun;

Pour away the ocean and sweep up the wood.

For nothing now can ever come to any good.

If you recite it in an appropriate way, you can summon tears to your eyes.

ตรรกศาสตร์ประยุกต์

ผมอ่านข่าวว่าผบ.ทบ. ออกมาบอกว่าไม่มีคนในกองทัพเกี่ยวข้องกับการยิงระเบิดใส่การชุมนุมของประชาชนเมื่อวันอาทิตย์ที่ 15 ที่สนามหลวง ใจผมก็คิดไปเลยว่า "รู้ได้ไงว้า" จากนั้นอีกครึ่งนาที ผมก็คิดว่าข้อความเหล่านี้ต้องเป็นจริงหนึ่งข้อความ:

1. ผบ.ทบ. พูดความจริง และทราบว่าใครบ้างเกี่ยวข้องกับการยิงระเบิด และไม่มีใครในกลุ่มนั้นเกี่ยวข้องกับกองทัพ

2. ผบ.ทบ. พูดความจริง และได้ตรวจสอบทุกๆคนในกองทัพ และไม่มีใครเกี่ยวข้องกับการยิงระเบิด

3. ผบ.ทบ. ไม่ได้พูดความจริง

โอกาสที่ข้อ 2 จะเป็นจริงน่าจะน้อยกว่าข้ออื่นๆมาก เพราะเวลาผ่านมาไม่กี่วัน และมีคนในกองทัพประมาณสามแสนคน ไม่น่ามีเวลาตรวจสอบ ดังนั้นไม่ข้อ 1 ก็ข้อ 3 น่าจะเป็นจริง

เห็นด้วยไหมครับ มีทางเลือกอื่นๆที่เป็นไปได้อีกไหม

ธัญญา: เทพธิดาพยากรณ์

วันนี้คุณปองเจ้าของร้านกาแฟใกล้โรงเรียนอนุบาลบ้านพลอยภูมิมาขอให้ธัญญา (ลูกสาวคนเล็กของผม อายุ 2 ขวบ) ใบ้หวยให้

คุณปองถามว่าน้องนับได้หรือยัง พอผมบอกว่ายังไม่ได้ คุณปองก็เอาโทรศัพท์มือถึอส่งให้ บอกว่าให้กดสองปุ่ม

ธัญญากด "85" แล้วคุณปองก็เอาโทรศัพท์คืนไป บอกว่าถ้าหาเจอจะซื้อ ไม่รู้คุณปองซื้อหรือเปล่า

ตอนกลางวันกินข้าว ผมกับภรรยาก็เล่าให้น้องๆที่ที่ทำงานฟัง

พอตอนบ่าย น้องเติ้งที่ทำงานก็บอกผมว่า ธัญญาใบ้หวยเก่ง เลขท้ายสองตัวออก "58" ผมได้ทีก็เลยโม้ใหญ่ว่า เนี่ยถ้าฟังธัญญาแล้วซื้อหวยต้องรวยแน่ๆ พี่นี (พี่เลี้ยงธัญญา) ก็บอกว่าไม่บอกเขาก่อน ไม่งั้นเขาคงจะซื้อทั้ง 85 และ 58 และคงจะถูกแล้ว

ไว้ใกล้ๆงวดหน้าจะให้ธัญญามาใบ้ใหม่นะครับ

ปล.

1. เวลาผ่านไปสักพัก พี่นีก็เข้าถึงสัจธรรมว่า "เออเนอะ เวลาใบ้ผิดก็ไม่เคยพูดถึง"

2. ภาพประกอบคือธัญญาพยายามทานโกโก็เย็น(ที่ดูดมาจากแก้วของแม่)ที่ติดอยู่ตามหน้าให้เกลี้ยงเกลา

3. ความน่าจะเป็นที่จะใบ้เลขสองตัวให้ถูกเป๊ะ = 1/100 ความน่าจะเป็นที่จะใบ้สองตัวแต่ไม่แคร์ว่าตัวเลขจะสลับไหม = 1/50

4. มีคนบอกว่าการซื้อหวย เป็นภาษีของคนที่ไม่เก่งเลข แต่ความเห็นของผมก็คือมันคือความบันเทิงรูปแบบหนึ่งที่คนเอาเงินไปแลกกับความตื่นเต้นเล็กๆน้อยๆ ถ้าไม่บ้าเล่นจนหมดตัวก็น่าจะไม่เลวร้ายไปกว่าความบันเทิงหลายๆอย่าง เช่น ละครหลังข่าว เหล้า บุหรี่ (อืมอบายมุขทั้งนั้นเลยนี่หว่า)

5. ผมซื้อหวยไม่น่าจะเกินสิบครั้งในชีวิต ส่วนใหญ่เป็นการซื้อเพื่อเพิ่มความเชื่อมั่นให้คนที่มาขอให้ผมใบ้หวยให้ และจะได้หัวเราะเวลาทุกคนถูกกิน (แต่ผมเคยใบ้ถูกหนึ่งครั้งโดยไม่ได้ตั้งใจ)

6. ผมเคยเขียนเกี่ยวกับหวยไว้ในอดีตบ้างในลิงค์เหล่านี้

เรื่องผีๆ: เจอดีที่เขาใหญ่

ผมกลัวผีครับ

ผมค่อนข้างแน่ใจมากๆว่าไม่มีผีจริงๆหรอก (ถ้าจะให้พนันคงจะต่อสัก 1000:1 ว่าไม่มี) แต่สมองส่วนขี้กลัวถูกโปรแกรมตั้งแต่เป็นเด็กเล็กๆว่าให้กลัวผี ดังนั้นเวลาดูหนังผีจะรู้สึกเสียวสันหลังและขนลุกที่ต้นคอถ้าหนังทำบรรยากาศน่ากลัว (ผมเคืองหนังเรื่อง The Sixth Sense มากกว่าหนังผีอื่นๆ ที่ดันบอกว่าเวลามีผีอยู่ด้วยในห้อง ห้องจะเย็นและเราจะขนหัวลุก ทำให้กลัวไปกันใหญ่)

ผมมีสมมุติฐานว่าคนที่บอกว่าเคยเห็นผีน่าจะเป็นเพราะภาพลวงตา หรือเสียงลวงหูหรือสมองลวงตัวเอง เพราะว่าใจพยายามอธิบายข้อมูลแปลกๆว่าเกิดจากผี ไม่ใช่เพราะสมอง ตา หู ทำงานผิดพลาดหรือเกิดจากปรากฎการณ์ธรรมชาติอื่นๆที่เราไม่รู้ ดังนั้นคนกลัวผีจึงมีโอกาสเจอ "ผี" มากกว่าคนไม่กลัวผี เนื่องจากผมอยากรู้ให้แน่ใจว่าผีมีหรือเปล่า ดังนั้นเวลาผมเจอเงาแปลกๆ หรือเสียงแปลกๆผมจึงพยายามหาว่าต้นตอเกิดจากอะไร และยังไม่เคยพบผีสักที

ทุกครั้งที่ผมไปเขาใหญ่ผมจะเห็นคนจุดธูปบูชาศาลเจ้าพ่อเขาใหญ่ ผมจึงฝากในใจว่าถ้ามีผีในป่าขอให้มาปรากฎให้ผมเห็นชัดๆด้วย เพราะมีคนบอกว่ามีผีในป่าเยอะ แม้ว่าผมจะกลัวผีมาก แต่ผมอยากรู้อยากเห็นมากกว่า และดูจากอัตราการตายของประชากร คิดว่าการตายจากการถูกผีหลอกไม่น่าจะอันตรายนัก เพราะอัตราการตายต่ำกว่าจมน้ำ ฟ้าผ่า หรือเป็นโรคอ้วน คิดชั่งใจดูแล้วตัดสินใจว่า ถึงจะกลัวสุดขีดแต่รอดตายและรู้แน่นอนว่ามีผีจริงๆ น่าจะคุ้ม

วันเสาร์ที่ผ่านมาผมขึ้นไปเขาใหญ่กับภรรยาและธัชธีญา เพื่อไปรับธีธัชที่ไปแคมป์กับโรงเรียนบ้านพลอยภูมิในอาทิตย์ที่ผ่านมา จะค้างหนึ่งคืนและกลับในวันอาทิตย์ คราวนี้ก็เช่นเคย อธิษฐานเวลาผ่านศาลเจ้าพ่อเขาใหญ่่ว่าถ้ามีผีจริงขอให้แสดงตัวให้ผมรู้ด้วย คราวนี้ผมจะต้องนอนคนเดียวในห้องพัก เพราะตอนแรกจองห้องไว้ให้แม่และน้องของภรรยา แต่แผนเปลี่ยนห้องเลยว่าง และลูกๆและภรรยาจะนอนด้วยกันที่ห้องรวมของโรงเรียนและผมต้องแยกไปนอนที่ห้องว่างนั้น ผมคิดว่าเวลาอยู่คนเดียว ถ้าผีมีจริงน่าจะมาเยี่ยมง่ายขึ้น (ซึ่งผมก็คิดเป็นตุเป็นตะไปเองเพราะผมย่อมไม่รู้นิสัยของผี แต่สังเกตว่าคนที่เล่าว่าเจอผี มักจะอยู่คนเดียวมากกว่าอยู่ในกลุ่มใหญ่)

หลังจากกิจกรรมวันเสาร์เสร็จสิ้นแล้ว ผมก็ลาภรรยาและลูกๆแล้วขับรถไปยังห้อง แปรงฟันเสร็จก็เปิดคอมพิวเตอร์ดู Monsters vs. Aliens จนจบและเริ่มนอนเมื่อเกือบ 4 ทุ่มเพราะต้องตื่นตีห้า

ตอนกลางดึก(มารู้ทีหลังว่าเกือบตีสอง)ก็เกิดเรื่อง ผมเริ่มฝันว่ามีอะไรที่มองไม่เห็นมาหยิกแขนซ้ายให้เจ็บยิบๆๆ เจ็บตั้งแต่มือไปจนถึงข้อศอก เจ็บจนทนไม่ไหวผมก็ตื่นขึ้นมา แขนก็ยังไม่หายเจ็บ ผมคิดว่าเอาละเว้ย เจอผีแหงๆ รีบเปิดไฟดูทันที

ผมเห็นตัวการชัดเจนเลยครับ เรียงอยู่กันเป็นแถวข้างเตียงเลย มดดำตัวเล็กๆครับ พากันเดินข้ามเตียงผมไปยังอีกฟาก แถวมดบางส่วนยังอยู่บนแขนซ้ายผม และบางตัวก็กำลังกัดผมอย่างเมามัน ผมโมโหเลยปัดตายไปหลายตัว มาคิดทีหลังว่าไม่น่าไปทำเขาเลย เรามาอยู่ในบ้านเขาแท้ๆ แถมไปทำเขาตายอีก เหมือนเราเป็น Aliens มาบุกโลกมดยังไงยังงั้น

โอเค สรุปผลการทดลอง: คราวนี้ยังไม่พบว่ามีผีนะครับ แสดงว่า:

1. ผีอาจมีจริงแต่เราเรียกเขาไม่ถูกวิธี อาจจะใช้วิธีคิดในใจไม่ได้ หรือไปบอกคนผิดเช่นเจ้าพ่อศาลเขาใหญ่ไม่มีหน้าที่ไปเรียกผีให้เราดู หรือ
2. ผีอาจมีจริงแต่เขายุ่งเลยไม่รู้่ว่าจะมาเจอเราทำไม หรือ
3. ผีอาจมีจริง รู้ว่าเราอยากพบ แต่เดินทางมาหาไม่ทัน หรือ
4. ผีอาจมีจริง แต่ไม่มาเจอกับเราเนื่องจากสาเหตุอื่นๆ หรือ
5. ผีไม่มีจริง

ผมก็คงความเชื่อว่าไม่น่าจะมีผีต่อไป แต่อัตราส่วนต่อรองเพิ่มขึ้นอีกนิด (จาก 1000:1 เป็น 1000+ : 1) ตามหลักการ Bayesian Inference เปี๊ยบ (ผมเคยพูดถึงไว้ในอดีตครับ) แต่ผมก็กลัวผีแบบไม่มีเหตุผลเหมือนเดิม (ผมกลัวอะไรแบบไม่มีเหตุผลหลายอย่างครับ เช่นกลัวฉลามในสระว่ายน้ำเพราะไปดู Jaws ตอนเด็กๆ หรือกลัวจิ้งจกมากกว่ากลัวงูเพราะเคยจับจิ้งจกตอนเด็กๆแล้วหางเขาหลุดติดมือ เป็นต้น)

ถ้าใครมีหลักฐานแน่นหนา น่าเชื่อว่ามีผีจริงๆกรุณาบอกผมด้วยนะครับ ถ้าผีมีจริงจะเป็นสิ่งที่น่าสนใจมากเพราะว่ามีอะไรที่เราไม่รู้อีกเรื่องเบ้อเริ่มเลย มี Nobel Prizes หลายอันในการศึกษาแน่ ผมชอบสิ่งมหัศจรรย์ยิ่งแปลกยิ่งดี แต่ต้องมีหลักฐานดีๆนะครับ พวกหลอกลวงชาวบ้าน หรือคิดเป็นตุเป็นตะไปเองแล้วโมเมเอา ไม่น่าสนใจ ผมคิดว่าคนที่ชอบบอกคนอื่นๆว่า "ไม่เชื่อ อย่าลบหลู่" ไม่มีประโยชน์ต่อสังคมนะครับ เพราะเป็นตัวแพร่ความงมงายในหมู่คนวงกว้างต่อไป ถ้าเราไม่รู้เรื่องอะไรหรือไม่เชื่อเรื่องอะไร ถ้าเราสนใจเราควรจะคิดหาทางตรวจสอบว่าความจริงเป็นอย่างไรนะครับ ลูกหลานในอนาคตจะได้รู้มากกว่าพวกเรา

เท่าที่เห็นข้อมูลสนับสนุนที่ผ่านมา ผมยังไม่เชื่อว่ามี ผี ไดโนเสาร์(ไม่รวมนก)ที่ยังมีชีวิตอยู่ มนุษย์ต่างดาวเยือนโลก Bigfoot หมอดูที่รู้อนาคต ผู้วิเศษอย่าง Harry Potter ฯลฯ นะครับ แม้ว่าในใจผม ผมอยากจะให้สิ่งเหล่านี้มีจริงๆก็ตาม เพราะถ้ามีจริง ก็แสดงว่าธรรมชาติยิ่งแปลกประหลาดกว่าที่เราคิดอีกเยอะ :-D

ปล.

1. เสียงสัตว์แปลกๆที่เราไม่คุ้นเคยในป่ามีมากมายครับ ถ้าเสียงน่ากลัวอาจทำให้เราคิดว่าเป็นผีก็ได้

2. มีนักวิทยาศาสตร์คิดว่าในสถานที่ในอังกฤษที่ว่ากันว่าผีดุนั้น สามารถอธิบายได้จากการที่มีเสียงความถี่ต่ำกว่าที่เราได้ยิน (infrasound) ทำให้เรารู้สึกอึดอัด รู้สึกว่ามี "อะไร" บางอย่างอยู่รอบๆครับ นักวิทย์เหล่านี้สามารถเปิดและปิดความรู้สึกผีหลอกด้วยการเปิดปิดลำโพงที่ส่งเสียง infrasound ด้วยครับ

3. ถ้าท่านชอบเรื่องราวทำนองวิทยาศาสตร์ผมมี blog posts หลายอันเหมือนกันครับ

สังฆราช = ?

มีข่าวทำบุญวันเกิดพระสังฆราชครบรอบ 96 ปีบนทีวี (จริงๆแล้วคำศัพท์ที่ถูกต้องควรจะเป็น วันคล้ายวันประสูติในสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายกครบ 96 พรรษา แต่ลูกผมได้ยินว่าข่าวเกี่ยวกับสังฆราชแล้วถาม ผมจึงใช้คำที่เด็กๆเข้าใจ)

ธีธัช: สังฆราชคืออะไรครับ

พ่อโก้: พระสังฆราชคือพระตำแหน่งสูงสุดในประเทศไทย

ธีธัช: (ทำหน้างงๆ)

พ่อโก้: พระสังฆราชเป็นหัวหน้าของพระไงล่ะ

ธีธัช: (ทำหน้างงๆ)

อากิ๊ก: พระสังฆราชมีสมณศักดิ์สูงที่สุด

ธีธัช: (ทำหน้างงๆ)

พ่อโก้: ถ้าเจไดคือพระ โยด้าคือพระสังฆราช

ธีธัช: อ๋อ

แต่วิกิพีเดียว่าไว้อย่างนี้นะครับ

ปล. ธีธัชอายุ 6 ขวบแต่ดู Star Wars ครบ 6 Episodes แล้ว แถมยังจำตัว Nute Gunray กับ Rune Haako ที่พ่อโก้จำไม่ได้ (แต่เคยเล่าให้ฟังจากหนังสือ Star Wars Encyclopedia) พ่อโก้ไม่รู้ว่าจะห่วงหรือภูมิใจดี