เมื่อวันที่ 15 เมษายน มีงานสงกรานต์ของตระกูลผม เด็กๆในหมู่บ้านและเด็กๆที่มางานต่างลงเล่นน้ำในสระน้ำของหมู่บ้านอย่างสนุกสนาน
ปรากฏว่ามีเด็กคนหนึ่งว่ายน้ำไม่เป็น เดิมก็เล่นน้ำอยู่ที่ฝั่งตื้นของสระ แล้วเดินไปทางฝั่งลึกและจมน้ำไปโดยไม่มีใครเห็น พอดีมีพี่เลี้ยงเด็กสาวชาวพม่าของเด็กในหมู่บ้านคนหนึ่งสังเกตเห็นเด็กคนนี้ลอยน้ำควำ่อยู่ มีอโบกไปมาผิดปกติ จึงถามขึ้นมาว่าใครลอยน้ำอยู่ ผู้ใหญ่คนอื่นๆก็มองและเพ่งดูว่าเป็นใคร แล้วก็รู้ว่าคือเด็กที่ว่ายน้ำไม่เป็นคนนั้นนั่นเอง
เด็กชายธีธัชและเด็กชายกานต์ว่ายเข้าไปช่วย โดยทั้งสองจำที่คุณครูสอนไว้ว่าอย่าเข้าไปจับตัวคนจมน้ำเพราะอาจถูกกอดรัดและจมไปด้วยได้ ธีธัชจึงเข้าไปดึงแขน และกานต์เข้าไปดันขาให้เข้ามาที่ฝั่งน้ำตื้น ส่งให้ผู้ใหญ่รับไปปฐมพยาบาล
ผมบันทึกไว้เพื่อให้เด็กชายธีธัชและเด็กชายกานต์จำได้เมื่อเขาโตขึ้นว่าเขามีความกล้าหาญและมีสติอย่างไรในวัยเด็ก
