Tuesday, March 16, 2010

กดขี่แรงงานเด็ก


ระหว่างขับรถกลับบ้าน แม่อ้อก็ถามธีธัชและธีญาว่าพรุ่งนี้กลางวันจะไปกินข้าวที่ไหนหลังจากเรียนแบดมินตันและว่ายน้ำแล้ว

ธีธัช: ไปร้านสีน้ำเงินกันดีกว่า

แม่อ้อ: ร้านเซ็นหรือลูก

ธีธัช: ไม่ใช่

แม่อ้อ: โอโตย่าเหรอ

ธีธัช: ใช่ ใช่

พ่อโก้: เราต้องประหยัดเงินหน่อยลูก กินบ่อยๆไม่ได้

แม่อ้อ: ใช่ ไว้ไปกินในโควต้าเดือนหน้าก็แล้วกัน

ธีธัช: หูย เดือนหน้า

พ่อโก้: เอางี้ดีกว่า ป่าป๊าให้ธีธัชทำงาน แล้วป่าป๊าจ่ายเงินให้ธีธัชเก็บไปกินโอโตย่าก็แล้วกัน

ธีธัช: โอเค

พ่อโก้: ธีธัชล้างรถป่าป๊าแล้วจะได้ 20 บาท

ธีธัช: โอเค

แม่อ้อ: ธีธัชรู้ไหมว่าต้องล้างรถกี่ครั้งถึงจะพอ

ธีธัช: ไม่รู้ครับ

แม่อ้อ: ต้องล้าง 8 ทีถึงจะได้อุด้งหนึ่งชาม ไม่รวมมันฝรั่งบดด้วยนะ

ธีธัช เริ่มลังเล และถามว่ากินที่ไหนได้อีก

พ่อโก้: เอางี้ ให้ 25 บาทเลย

แม่อ้อ: ถ้ากินร้านน้องเทียน (อาหารตามสั่งข้างๆ office) ล้างครั้งสองครั้งก็ได้กินแล้ว และร้านเส้นกรอบๆ (ก๋วยเตี๋ยววุ้นเส้นหมูตำลึงที่บางขุนนนท์) ล้างครั้งเดียวก็ได้กินแล้ว

ธีธัช: โอเค เดี๋ยวกินร้านเส้นกรอบๆก็แล้วกัน

ธัชธีญาขอแจมมั่ง: ล้างเช้ากลางวันเย็นเลย

ธีธัช: ป่าป๊ารู้ไหมถ้าล้างสองคันจะได้ 40 บาท

3 comments:

時尚 said...

讓好心情回味發酵;壞心情留在文字裡隨時間消逝吧!........................................

AOM said...

แปลว่า ธีธัช จะล้างทีละสองคัน เช้า กลางวันและเย็น ฮ่าๆๆๆๆ ขำจังเลย

Ko Saipetch said...

นี่เขาจะล้างทุกวันเลยนะ