Tuesday, June 22, 2010

คำถามตอนทานข้าวเย็น

ธีธัช: ปะป๊าครับ ถ้าเราเดินทางรอบโลก มันจะไกลเท่ากับไปดวงอาทิตย์หรือเปล่า

ผม: ไม่ใช่ลูก เราต้องเดินทางรอบโลก 4,000 รอบถึงจะเท่ากับไปดวงอาทิตย์ ธีธัชนับ 1 ถึง 100 ได้ใช่ไหม ธีธัชต้องนับ 1 ถึง 100 สี่สิบรอบถึงจะได้ 4,000 (รอบโลกประมาณ = 40,000 กิโลเมตร ระยะทางไปดวงอาทิตย์ประมาณ 150 ล้านกิโล ผมหารในใจคร่าวๆได้เกือบๆ 4,000)

ธีธัช: โอ้โห แล้วไปดาวใกล้ๆมันไกลแค่ไหนครับ

ผม: (อูย จำได้แต่ว่าดาวใกล้ๆมันห่างไปประมาณ 4 ปีแสง หรือแสงเดินทางวินาทีละสามแสนกิโล ต้องใช้เวลาสี่ปี แต่บังเอิญจำได้ว่าระยะทางไปดวงอาทิตย์แสงใช้เวลา 8 นาทีกว่าๆ) มันไกลมากเลยลูก เอาอย่างงี้นะ ถ้าเราขับรถเร็วมากๆได้ แล้วขับไปดวงอาทิตย์ได้ใน 10 นาทีเหมือนเราขับรถไปโรงเรียนพลอยภูมิ เราต้องขับรถไปสี่ห้าปีน่ะลูกถึงจะไปถึงดาวใกล้ๆ

ธีธัช: (ตาโต อ้าปากค้าง)

ธีธัชทานข้าวต่อไปสักพัก พอเริ่มทานกระยาสาทรเป็นของหวาน ก็เริ่มบิออกเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วถามต่อ

ธีธัช: (ชูกระยาสาทรสองชิ้น ชิ้นหนึ่งใหญ่กว่าอีกชิ้นนิดนึง) ถ้าชิ้นนี้เป็นโลก ชิ้น(ที่ใหญ่กว่านิดนึง) เป็นดวงอาทิตย์ได้ไหมครับ

ผม: (จำได้ว่าเส้นผ่านศูนย์กลางดวงอาทิตย์ใหญ่กว่าโลกประมาณ 100 เท่า) ดวงอาทิตย์ใหญ่กว่าเยอะเลยลูก (ชูปลายนิ้วโป้งขนาดประมาณ 2 เซ็นติเมตร) ถ้าโลกขนาดเท่าปลายนิ้ว ดวงอาทิตย์จะขนาดประมาณนี้เลย (กางแขนจนสุดแล้วกวาดเป็นวงกลม ผมกางแขนได้ประมาณ 180 เซ็น ไม่ถึงสองเมตร)

ธีธัช: (ตาโต) โอ้โห

ปล. ผมบันทึกเรื่องเกี่ยวกับขนาดและเวลาไว้บ้าง เผื่อคุณพ่อคุณแม่เอาไปคุยกับลูกนะครับ: ตีลูกให้ถึงดวงจันทร์ ถึงพลาดก็ยังอยู่ท่ามกลางดวงดาว, ถ้าจะพยายามเข้าใจช่วงเวลานานๆ..., เดาขนาดดวงจันทร์จากสุริยุปราคา

2 comments:

慧玲慧玲 said...

知識可以傳授,智慧卻不行。每個人必須成為他自己。.................................................................

吳思 said...

一棵樹除非在春天開了花,否則難望在秋天結果。.................................................................